Het is een mooie avond. We zijn op weg naar het station van Spaubeek. Links ligt, door vele lichten in vol ornaat, tegen de hoge steilrand van het plateau van Puth, Moorheide genaamd, het voormalige Retraitehuis. Een enkel moment staan we stil en de geborgenheid van deze kleine inham tussen de steile hellingen van het plateau wordt duidelijk voelbaar. De maan domineerde het geheel op haar eigen wijze; zacht, voorzichtig, maar krachtig. Aan onze rechterkant steekt de Anna-kapel contrasterend af tegen de naakte boomtakken op de achtergrond. Onduidelijke herinneringen zijn evident op de achtergrond van mijn gedachten. Door de twee grote neogotische ramen in de zijkant van de Anna-kapel vallen twee bundels licht naar buiten. Onweerstaanbaar wordt ik tot dit tafereel aangetrokken. Het is zeker tegen elf uur in de avond en kan niet begrijpen waarom er nu licht zou moeten branden in dit gebouw. Misschien wordt er wel een kerkdienst gehouden ter ere van de heilige Sint Anna? Het geheel van raadsels is in elk geval mysterieus genoeg om uit te zoeken wat er nu precies aan de hand is.