In De oude wegen onderzoekt Robert Macfarlane hetverband tussen paden, wandelen en de verbeelding.Veel van het denkwerk ervoor verzette hij lopend.Het vertelt het verhaal van ruim duizend mijl wandelenover oude wegen, op zoek naar een routenaar het verleden – met als resultaat dat hij telkensweer bij het heden uitkomt. Het is een onderzoeknaar de geesten en de stemmen die op oude padenrondwaren, naar de verhalen die ze in zich dragenen vertellen, naar pelgrimages en erfvredebreuk,naar gezongen routes en degenen die ze zingen ennaar de vreemde continenten die er binnen landenbestaan. Bovenal is het een boek over de mens enzijn omgeving: over lopen als een verkenning van hetinnerlijk en over de subtiele manier waarop we zijngevormd door de landschappen waar we ons doorheenbegeven.