K. Schippers (1936–2021) en J. Bernlef (1936–2012) kenden elkaar uit Amsterdam-Oud-West, het stadsdeel waar ze opgroeiden. Op school kregen ze Nederlands van Rob Nieuwenhuys, die hun belangstelling voor literatuur sterk aanwakkerde. In 1958 richtten ze, samen met G. Brands, het tijdschrift Barbarber op, dat als het ware een loep op de werkelijkheid richtte (‘alles is materiaal voor de poëzie’). In 1971 stopte het tijdschrift, elk ging zijn eigen weg. Schippers, de kijker, kreeg steeds meer oog voor beeldende kunst, Bernlefs poëzie werd autonomer en zijn romans kregen een groot publiek.