Wanneer een faillissementscurator niet handelt zoals van hem mag worden verwacht, kan deze aansprakelijk worden gesteld. Daarbij moet onderscheid worden gemaakt tussen de aansprakelijkheid in hoedanigheid van curator en de persoonlijke aansprakelijkheid. In het eerste geval (aansprakelijkheid q.q.) is de boedel aansprakelijk voor het onrechtmatige handelen van de curator, in het tweede geval (aansprakelijkheid pro se) staat de curator met zijn privé-vermogen in voor de schade die ontstaat door zijn onrechtmatige handelen in hoedanigheid van curator.Centraal in dit boek staat de vraag: wanneer is de curator voor zijn handelen of nalaten in hoedanigheid, persoonlijk aansprakelijk? De auteur, mr. Robert van Faassen gaat uitgebreid in op de betekenis van het toonaangevende Maclou-arrest (1996), het Mobell-arrest (2003), latere jurisprudentie, de INSOLAD Praktijkregels, de ReCoFa-richtlijnen en de faillissementspraktijk. Hij behandelt taken en bevoegdheden van de curator, zijn inlichtingenplicht, zijn beleidsvrijheid, zijn vermeende aangifteplicht bij vermoedens van fraude en de zorgvuldigheidsnorm. Daarbij gaat hij ook in op het Voorontwerp Insolventiewet. Tot slot formuleert de auteur twaalf risico’s die kunnen leiden tot een persoonlijke aansprakelijkheid van de faillissementscurator.