Centraal in deze roman staan de ‘Pilaarheiligen’, vier vrouwen die in de kerk elke zondag naast elkaar zitten in de weduwebank. Ze hebben een onverstoorbaar vertrouwen in het geloof, maar smullen van het slechte. Gekletst en geoordeeld wordt bijvoorbeeld over de predikant en zijn onmogelijke liefde, over de knappe kandidaat-predikant, de ‘moetjes’ onder de dorpsmeisjes, kortom over alles wat te maken heeft met het leven in een kleine dorpsgemeenschap waar de tijd lijkt stil te staan.