Gerard van Westerloo maakte vanaf de jaren zeventig spraakmakendereportages voor het weekblad Vrij Nederland, waaronder‘De vlucht in de stacaravan’, ‘De bestuurders van lijn 16’ en‘De pont van kwart over zeven’. In die stukken vertellen gewonemensen over hun werk en hun leven, en ze verwoorden luid enduidelijk het maatschappelijk onbehagen dat pas veel later, in de tijdvan Pim Fortuyn, tot de politiek zou doordringen. Van Westerloointroduceerde in Nederland de journalistiek van het gewone, hetalledaagse. Zijn stukken, veelal geschreven met coauteur ElmaVerhey, geven een geweldig tijdsbeeld en ze laten zien hoe depolitiek steeds verder wegdreef van doorsnee-Nederlanders.
De pont van kwart over zeven is een feest van herkenning voor deoudere lezer, en voor de jonge lezer is het een kennismaking met destijl van Van Westerloo, de ‘grondlegger van de naoorlogse literairejournalistiek’, aldus Geert Mak.