Van achter het poortje ziet Anna hoe haar kinderen spelen en leren op het schoolplein. Daar staande begint haar hart zich gaandeweg te openen voor de leerkracht, die in haar als een meester haar puurheid weet aan te raken. Ze voelt een diepe liefde, die ze niet kan verklaren. Wanneer ze besluit om haar partner op de hoogte te brengen van haar gevoel voor deze man, zet ze met een klap de deur van haar hart open. Ze stapt in een beleving, die soms weinig grenzen lijkt te hebben. Steeds meer erkent ze deze man als haar zielsverwant, een zielsverbinding die heel erg hecht is. Echter dat wat ze aards ziet en kan vormgeven, staat in schel contrast met haar innerlijke en spirituele beleving. Daarin vindt ze de sleutel. Haar zielenmaatje is zo sterk een spiegel voor haar, dat het haar dwingt om anders met de dingen om te gaan. Ze begint aan een reis door haarzelf, gesterkt door deze diepe liefde die haar kracht is. En daarmee komt ze los van elke normering, zoals ook het begrip â tweelingziel⠝ voor haar aanvoelt. Het maakt haar vrij, waardoor ze eindelijk weer die persoon mag zijn, die zij heel diep van binnen is. Puur, zuiver en los van elke verwachting en franje, vrij!