Gisbcrtus Voctius (1589-1676) inaugureerde als Utrechts eerstehoogleraar in de theologie met een rede over het thema 'Godsvruchtte verbinden met de wetenschap' (1634). Als de spil vande Nederlandse en gereformeerde variant van het internationalepiëtisme, de Nadere Reformatie, drong hij in zijn werk steedsaan op een door de Schrift genormeerde levensheiliging.De praktijk der godzaligheid (TA A I K H T I K A siw ExcrcitiupirUUii - 1664) is de vrucht van dertig jaren academisch onderwijsin de vorm van colleges en disputaties over onderwerpen uit deascetiek. In de zeventiende eeuw gold dit studieterrein, naastonder meer de zedenleer en de predikkunde, als een van deonderdelen van de praktische theologie. Voctius heeft dit werkbedoeld als een handboek en naslagwerk voor (aanstaande) predikanten.Aan cle orde komen tal van onderwerpen uit de praktijkvan het leven van de gelovigen voor wie zij geestelijke leidsliedendienen te zijn. Voctius hanteert hierbij de scholastiekewerkwijze die aan de gereformeerde universiteiten gangbaargeworden was. De kern van de praktijk der godzaligheid bestaatvoor hem uit meditatie, gebed en bekering. Met een beroep optalrijke auteurs uit de gehele kerkelijke en wereldlijke geschiedenis,waarin niet alleen zijn indrukwekkende belezenheid, maarook zijn wetenschappelijke integriteit zichtbaar wordt, dringt Injaan op levensheiliging, en op ware vroomheid en spiritualiteit inka thoI iek-gereformccrde zin.C.A. de Niet (1955) studeerde Nederlandse taal- en letterkundete Amsterdam (VU) en Leiden, alsmede Klassieke letteren te Leiden.Mij is thans als docent klassieke talen werkzaam in hetvoorbereidend wetenschappelijk onderwijs.