Na de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 werd tijdens de coalitieonderhandelingen een akkoord bereikt over een 'Pardonregeling'. Met deze regularisatieregeling wilde het kabinet Balkenende IV 'schoon schip maken'. De 'Regeling afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet' beoogde in één keer de gehele voorraad van zo'n 30.000 oude asielzaken weg te werken, door aan alle nog in Nederland verblijvende vreemdelingen die onder de oude Vreemdelingenwet een asielverzoek hadden ingediend, ambtshalve een verblijfsvergunning te verlenen.

In dit boek wordt verslag gedaan van empirisch onderzoek naar de totstandkoming, inhoud en de uitvoering van de Pardonregeling, vooral in de gemeenten.

Centraal in dit onderzoek staat dat de uitvoering van een regeling waarbij zoveel verschillende partijen een rol spelen hoogstwaarschijnlijk niet in alle betrokken gemeenten op eenzelfde wijze zal worden uitgevoerd: niet met betrekking tot de afgifte van burgemeestersverklaringen en niet met betrekking tot de beoogde sluiting van de noodopvang eind 2009. Onderzocht is welke verschillen zich hebben voorgedaan, hoe die verschillen kunnen worden verklaard, en wat de gevolgen ervan zijn geweest voor het bereiken van de oorspronkelijke doelstelling.