Ewout ken ik al jaren als vriend, schrijfcollega en mede-initiator van Boekcoop. Ik wist dus ook van zijn Ierse reisplannen, waarvoor hij een jaar vrij had genomen. Tot zijn voorbereidingen behoorde onder meer het ontwerpen en bouwen van een wonderlijke 'atelierwagen', met vele gemakken zoals een warme douche en zonnepanelen. Dankzij dit voertuig, getrokken door zijn auto, kan Ewout zich zoveel mogelijk autonoom en zelfvoorzienend verplaatsen. Ideaal voor een reis 'om mezelf opnieuw (uit) te vinden,' zoals de flaptekst vermeldt. Eerst over land naar Normandië, om van Cherbourg naar Ierland te varen. Ewout ging alleen van huis, maar in Normandië kreeg hij opeens gezelschap van een kat, door hem Chéri gedoopt. Dit bijzondere dier maakte zijn hele tocht naar en door Ierland mee, hem inspirerend tot verrassende, ontroerende bespiegelingen. Sowieso word ik getroffen door zijn observaties en heldere, sobere, maar meeslepende stijl, nog versterkt door vele foto's, vaak juweeltjes. Reizen is een van mijn passies en ik lees er dus graag over, maar dit boek is anders. Onopgesmukt en nauwelijks toeristisch te noemen; daar draait het helemaal niet om bij Ewout. Hij heeft de moed jou als lezer toe te laten in zijn binnenwereld, in een delicate levensfase. Daarmee verdient hij veel respect. Ook het slot van dit verhaal, even abrupt als aangrijpend, zal me nog lang bijblijven. De reis van Chéri beveel ik zodoende warm aan, zeker niet alleen voor Ierland- en/of kattenfans. Iedereen die ooit zichzelf gezocht heeft, of dat van plan is, kan er rijkelijk uit putten. En ik zie ernaar uit gaandeweg te ontdekken hoe deze reis Ewouts leven veranderd heeft. Want dat dat gebeurd is, staat wel vast. Gelukkig is hij schrijver; alle kans dat dit verhaal op papier gewoon verder gaat...