Hoofdstuk 1 Het hele volk liep te hoop`Nee Majesteit, er is niemand gedood De dames Laula en Paula werden met vlugzoutHoofdstuk 2 Een van de vreselijke canonsHet was de eerste keer in haar levenBeneden overlegden de roversHoofdstuk 3 De derde dag na de ontvoeringLaat in de middag reden ze uitGeen tien tellen laterHoofdstuk 4 De Rode Prinses was helemaal nietHoofdstuk 5 De Rode Prinses was de verkeerdeDe eerste boerderij in het dalDe Rode Prinses liep en liep en liepHoofdstuk 6 Binnen een weekDeesje liep onzeker door de gangDeesje was ontzet achteruit gedeinsdHoofdstuk 7 De Rode Prinses liep en liep en liepDe Rode Prinses liep en liep en liepHoofdstuk 8 `Egbert! Egbert!In het bierhuis zaten ze niet alleen hun kop te krabben`Egbert! sprak de heks in het paleisHoofdstuk 9 Het hele volk liep te hoopHoofdstuk 10 Alles was weer bij het oudeDe twaalfjarige Rode Prinses wordt ontvoerd door de drie gemene rovers Holz, Bolz en Schwanenstolz, als zij voor de eerste keer buiten het paleis komt.Niemand had ooit de Rode Prinses gezien, want zij was opgegroeid binnen de muren van het Witte-Torenpaleis. Pas op haar twaalfde verjaardag kwam zij naar buiten om in een feestelijke rijtoer aan het volk te worden getoond. Het was een lange stoet met allemaal plechtige personen; pas aan het eind verscheen de rode koets waarin de twaalfjarige met haar rode haren gezeten was. Het volk rekte de hals om haar eindelijk te zién, maar vóór de eerste glimp gebeurde er iets verschrikkelijks: woeste rovers sprongen tevoorschijn en ontvoerden de prinses met koets en al in een wilde rit de stad uit, de wildernis in.'Vreselijk vreselijk!' is het eerste wat iedereen denkt. Maar dan beginnen sommigen zich af te vragen of het niet allemaal is gespééld, of de Rode Prinses wel echt bestáát - niemand heeft haar immers ooit te zien gekregen? En dat roodharige meisje in vieze kleren, dat moederziel alleen door de wildernis doolt, is dat een prinses? Elk meisje van twaalf met rode haren kan wel zeggen dat zij de Rode Prinses is. en dat brengt sommigen op een idee...