De wijze waarop inhoud wordt gegeven aan familierelaties is in de eerste plaats overgelaten aan de familieleden zelf. Toch heeft de overheid zich van oudsher de familie als onderwerp van regelgeving aangetrokken.

De vier bijdragen in deze bundel zijn erop gericht na te gaan hoe de relatie tussen de staat, familieleden en zorgbehoevenden eruit ziet, hoe problemen daadwerkelijk worden opgelost en hoe de regulering van familierelaties op het onderzochte terrein vorm zou kunnen krijgen. Zij hebben betrekking op ouderrelaties na scheiding, de de facto ongelijkheid van mannen en vrouwen met bijzondere aandacht voor de partneralimentatie, de verlofregelingen van werknemer-mantelzorgers en de meisjes- en jongensbesnijdenis.

De meeste auteurs van deze bijdragen zijn verbonden aan het Utrecht Centre for European Research into Family Law (UCERF).