EERSTE BOEK:De grasklokjesDe sneeuwuilDe ralDe kwartelkoningDe visarendDe velduil en de winterkoningDe bolle turvenDe spelende hermelijnenLotus en het vogeltjeDe elf jonge bergeendjesLotus, Jochie en het touwDe kokmeeuwenMevrouw DrijverJan Stam en anderenDe rossige koekoekDe kleine vliegenvangerPiet en de NSB-ersDe witte spreeuwIsidoorDe bonte merelDe rinkies-merelDe blauwborstDe kraanvogelsAngstEen marel en een wulpDe kievitmanDe veelwijverij van de winterkoningDe Duitse brikettenHoe ik de Feldwebel dooddeDe waterhoendersHet vogelkooitjeHet pril gelukHet nest van de velduilDe vogeltrekTinus, de egelDe kwartelsAbTWEEDE BOEK:De gentianen en de zonnedauwVader en Moeder KoornDe wilde perelaarDe MuyHet mijnenveldBarry HooperOgie, OgieGerritStrolchDe voddenboerDe barre tochtNachtelijk bezoekDe zwartmoeskervelKoninginnepageHenkMijn reis naar ZwitserlandViktorLAATSTE WOORDEN10 Mei 19406 April 1945De dagen na 5 Mei 1945Losse uitsprakenBEERDMANVerhalen van Neel Klumper (1909-1986), bewerkt en ingeleid door Pip Barnard. Over de natuur, vogels en mensen in de duinen. En natuurlijk over de Russenoorlog . Met illustraties van Systke Dijksen.Neeltje Klumper woonde haar hele leven op de Ruige Hoek, vlakbij Den Hoorn op Texel, in het huis dat ze samen met haar man Frits had gebouwd. Nadat Frits tijdens de Russenoorlog was geëxecuteerd, trok ze zich steeds meer terug. Als een kluizenaar was ze tevreden met de dieren en planten in de duinen. Wat ze meemaakte, tekende ze op. In grote boeken vol hanepoten. De vogels die ze zag, de planten die ze vond, de mensen die ze sprak. Kleine gebeurtenissen in en om de Ruige Hoek. Maar boven dat alles hing steeds de schaduw van die dag in april 1945.Neeltje Klumper woonde haar hele leven op de Ruige Hoek, vlakbij Den Hoorn op Texel, in het huis dat ze samen met haar man Frits had gebouwd. Nadat Frits tijdens de Russenoorlog was geëxecuteerd, trok ze zich steeds meer terug. Als een kluizenaar was ze tevreden met de dieren en planten in de duinen. Wat ze meemaakte, tekende ze op. In grote boeken vol hanepoten. De vogels die ze zag, de planten die ze vond, de mensen die ze sprak. Kleine gebeurtenissen in en om de Ruige Hoek. Maar boven dat alles hing steeds de schaduw van die dag in april 1945. Na haar overlijden in 1986 vervalt de Ruige Hoek aan Natuurmonumenten. Met haar inzet en toewijding wist Neeltje van een kaal en ruig stuk land een levend natuurgebied te maken. "Eén troost heb ik", zei ze, "als ik doodga, dan laat ik een klein stukje schone aarde na op deze wereld." Een van haar wensen was dat haar belevenissen in boekvorm zouden verschijnen. Voor de uitgave van "De Ruige Hoek" werden haar aantekeningen bewerkt en ingeleid door oud-journalist Pip Barnard, die Neeltje persoonlijk heeft gekend. De verhalen werden geïllustreerd door Sytske Dijksen, die momenteel in de Ruige Hoek woont. Een sleutelmoment in Neeltjes leven was de "Russenoorlog" in april 1945, waarbij 800 op Texel gelegerde soldaten in opstand kwamen tegen hun Duitse superieuren. Het bloedbad dat volgde, zou het eiland wekenlang in zijn greep houden. De bevrijding kwam pas op 20 mei, toen Canadese troepen voet aan wal zetten. Frits Klumper was verzetsman en werd op de eerste dag van de opstand door Duitse troepen geëxecuteerd. Neeltje is dit drama nooit te boven gekomen. Ook over haar belevenissen in oorlogstijd schreef ze enkele verhalen.