Topdiplomaat Bernhard Wekman kijkt tijdens een nacht in New York terug op de jaren tachtig, toen hij kennismaakte met een groepje Haarlemse idealisten. Ze doneerden 10 procent van hun inkomen aan projecten in de derde wereld. Bernhard paste er totaal niet tussen. Toch deed hij alsof hun idealen ook de zijne waren.

In De Saamhorigheidsgroep schrijft Merijn de Boer afwisselend satirisch en meeslepend over een groepje mensen dat de wereld wil verbeteren en over één man die voor het eerst in zijn leven verliefd wordt.