Kunst en wetenschap zijn twee existentiële uitingen van de mens. Vaak worden ze tegenover elkaar geplaatst: kunst hee_ te maken met gevoelsuitingen, terwijl wetenschap uit sluitend een product van de rede is. In dit essay probeert Van Tendeloo deze stereotypie te weerleggen. Aan de hand van een aantal concrete voorbeelden, originele beschouwingen en anekdotes toont hij aan hoe kunstenaars en wetenschappers sterke gelijkenissen vertonen, zowel in het object dat ze observeren en willen verklaren in hun kunstuiting of hun onderzoek, als in de vaardigheden en de technieken die ze daarvoor aanwenden. Creativiteit, intuïtie en gedrevenheid zijn eigen aan zowel kunstenaars als wetenschappers. Van Tendeloo betoogt overtuigend hoe grote wetenschappers voor een deel grote kunstenaars zijn, en omgekeerd.