15 September 2008, de dag van de aanvraag van het faillissement van Lehman Brothers, vormde zowel het hoogtepunt van de financiële crisis als het startsein voor het uitvaardigen van short selling maatregelen op wereldwijd niveau. Deze maatregelen vloeiden voort uit de perceptie dat de short sellers verantwoordelijk waren voor de sterk dalende koersen van financiële ondernemingen. Hierdoor voelde het Ministerie van Financiën zich genoodzaakt tot het in allerijl uitbrengen van een algemeen verbod op deze vorm van aandelenoverdracht.

In dit boek worden genoemde shorttransacties juridisch gekwalificeerd door in te gaan op de techniek, vormen en juridische implicaties van short selling. De auteur onderzoekt tevens de wettelijke grondslag, vorm en inhoud van de uiteenlopende Nederlandse en Europese short selling regelgeving. Bovendien richt de analyse zich op de gevolgen van het toestaan van shorttransacties in het kader van de liquiditeit op de effectenmarkten, de prijsvorming van aandelen en de stabiliteit op de financiële markten. Ook komt de effectiviteit van de diverse maatregelen, die onder meer gericht waren op de bescherming van de stabiliteit van de financiële markten en het voorkomen van systeemrisico's, aan bod.

Bovengenoemde wenselijkheid van shorttransacties en de effectiviteit van de diverse maatregelen worden beschouwd middels analyses van onder meer de AFM, het Ministerie van Financiën en de Europese Commissie. Daarnaast richt het kwantitatief onderzoek in dit boek zich op de empirische bevindingen ten aanzien van de gevolgen van (het verbieden van) short selling op de liquiditeit op de effectenmarkten, de prijsvorming van aandelen en de stabiliteit van de financiële markten.