Snaren resoneren als ze worden aangeraakt, maar de klankkleur wordt niet bepaald door wie of wat de snaar aanslaat, maar door de snaar zelf. Dit boek wil de verschillende klankkleuren in de ziel van de mens op het spoor komen. Die klankkleuren zijn onder meer mededogen, zuiverheid, hoop en spontaneïteit. Ze vormen samen een mooi harmonisch geheel en roepen in de mens de transcendentale dimensie wakker. Hoewel ze van de mens zelf zijn, tillen ze toch zijn kleine 'ik' op tot een hogere verbondenheid. Het komt er dus op aan die snaren te ontdekken, ze eventueel vrij te maken of vrij te houden, zodat ze hun typische klankkleur kunnen laten horen. Als er iets op een snaar ligt, klinkt ze niet of klinkt ze vals. Daar ligt de ruimte voor spirituele groei die mogelijk wordt gemaakt door een proces van innerlijke zuivering. Daar ligt de geboorteplek van de godsdienst en van zijn taaiheid, ook in de 21ste eeuw.

Voor zijn betoog doet André Jansen een beroep op diverse teksten die een breed palet aan ervaringen aanreiken. Ook de Bijbel en daarin vooral delen van de wijsheidsliteratuur worden gebruikt, niet als gezagsargument, maar als getuigenis van zoekende mensen.