De welvaartsstaat is niet teruggetreden. Dat komt omdat de markt en de overheid noodzakelijk en in toenemende mate complementair zijn geworden.
Aan de onderkant van de arbeidsmarkt zijn de contradicties tussen het sociale en het economische echter systematisch groter geworden. Omdat laaggeschoolde arbeid economisch overbodig is geworden is het erg veeleisend geworden om een 'productief' beleid te voeren dat ook sociaal is. Dat is de reden waarom de welvaartsstaat geen vooruitgang meer boekt in de strijd tegen de armoede en de ongelijkheid.
Ondanks de crisis en de kritiek blijft de welvaartsstaat een historisch ongeëvenaard samenspel van vrijheid en solidariteit, het geestelijk ideaal van Europa. De sociale en economische meerwaarde ervan blijft voor de meeste burgers echter onbekend en onbemind. Dit boek verschaft een realistisch inzicht in de beginselen, de werking en de problemen van onze welvaartsstaat.