Rust en ruimte
voor de kinderen: een droom
of een nachtmerrie?

Het was niet mijn idee om naar het noorden te
verhuizen. Eigenlijk wilde alleen mijn man zo
verschrikkelijk graag de stad uit. Toen ik mijn jongste
zoon vroeg wat hij ervan vond, zei hij: "Misschien
word ik wel opgegeten door een beer."
"Er zijn hier geen beren," verzekerde ik hem terwijl
ik naar buiten keek. Was dat gegrom wat ik daar
hoorde?
Uit liefde voor haar man verhuist de Britse Judith
O"Reilly met een peuter, een kleuter en een zwangere
buik naar het platteland van Engeland. Haar man
heeft genoeg van Londen, maar zij niet. Ze haat het
platteland. Al snel blijkt dat haar man vanwege zijn
werk veel meer tijd in Londen doorbrengt dan in
hun nieuwe huis. Judith voelt zich opgesloten,
eenzaam en bedrogen, om nog maar te zwijgen over
alles wat er geregeld moet worden. De bevalling, de
verbouwing en een school voor de kinderen: alles
lijkt op haar schouders neer te komen…