Bijna vijfentwintig jaar geleden overleed Dirk van der Meer (1906-1989). Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog in Enschede ambtenaar ten stadhuize en deed wat hij vond dat hij moest doen. Het begon met het achteroverdrukken van distributiebonnen voor onderduikers. Al snel was hij zeer actief in het verzet, onder andere met het in veiligheid brengen van krijgsgevangenen en piloten. Het leverde hem de Medal of Honour en het Verzetsherdenkingskruis op. Na de oorlog kwam het niet tot eerherstel voor Van der Meer. Dat het Enschedese college zo lang geweigerd heeft hem te danken voor zijn verzetswerk, heeft hem zijn leven lang dwarsgezeten. Het is de vraag in hoeverre andere verzetsmensen in andere
gemeenten hetzelfde meegemaakt hebben. De Enschedese oud-stadsarchivaris Ties Wiegman deed jarenlang bronnenonderzoek en schetst in dit boek een beeld van de ambtelijke strijd die Van der Meer gevoerd heeft. Zeer belangrijk is een tweede beeld dat oprijst uit het archiefmateriaal en uit de gesprekken met Van der Meer. Het lijkt er namelijk op dat een groep binnen het Enschedese verzet rond de bevrijding het slachtoffer is geworden van liquidaties door een andere
verzetsgroep.

De aanleiding zou zijn geweest dat dokter Hendrik Arend Thiadens en belastinginspecteur Jan Harm Bosch beiden zouden hebben gesuggereerd na de oorlog wel eens een boekje open te zullen doen over het gedrag van leden van de andere verzetsgroep. Thiadens en Bosch zijn beiden vermoord onder vreemde omstandigheden.

In 1985 publiceerde oud-stadsarchivaris Ties Wiegman zijn boek Enschede 1940-1945. Bijna dertig jaar later boekstaaft hij de lotgevallen van Dirk van der Meer. Het persoonlijke getuigenis van Van der Meer en veel origineel illustratiemateriaal uit de tijd maken dit boek over de oorlog in Enschede confronterend.