In de relatief rustige arbeidsverhoudingen in Nederland is de Rotterdamse haven van oudsher een opvallende uitzondering. Er vonden hier veel meer stakingen plaats dan in andere bedrijfstakken. Daarbij ging het dikwijls om wilde stakingen, die niet de goedkeuring van de vakorganisaties hadden. Bovendien speelde deze 'syndicale onderstroom' een cruciale rol op sleutelmomenten in de ontwikkeling van het Nederlandse stelsel van arbeidsverhoudingen. In deze historisch-sociologische studie wordt het stakingspatroon in de Rotterdamse haven geanalyseerd over de gehele twintigste eeuw, inclusief voor- en naspel (1889-2010). De vraag die daarbij centraal staat is wat de oorzaken van dit patroon zijn, hoe het zich heeft ontwikkeld en waarom het zo hardnekkig was. In een apart hoofdstuk wordt een vergelijking gemaakt met Amsterdam, Hamburg en Antwerpen en met andere bedrijfstakken in Nederland.

- Evert Smit (1956) studeerde een paar jaar antropologie aan de Universiteit van Amsterdam, werkte als lasser in de scheepsbouw en studeerde af in de sociologie aan dezelfde universiteit. Hij werkte enige jaren bij het Gemeentelijk Havenbedrijf Rotterdam en was docent bedrijfssociologie en arbeidsverhoudingen aan de Eramus Universiteit en de Universiteit van Tilburg. Publiceerde over de Franse sociaalfilosoof Sorel en over arbeidsverhoudingen, vakbonden, cao's en medezeggenschap. Hij is sinds 1994 als onderzoeker en adviseur werkzaam bij Basis & Beleid Organisatieadviseurs BV.