"De media zijn vol van religie. Zijn onze kerken nu weer vol met gelovigen? Gaat de obsessie van de mediaconsument met de islam gepaard met een trendbreuk in de gestage kerkverlating? [...] Wie antwoorden zoekt op deze vragen, vindt in het laatste boek van Andries Hoogerwerf, de empirisch politicoloog uit Enschede, een goed leidsman. [...] Wie het laatste boek van Andries Hoogerwerf ter hand neemt [...] en er vanuit gaat dat de toekomst (nog) niet is gedetermineerd, maar mede door menselijke keuzen wordt gemaakt, zal ontdekken dat De toekomst van het christendom een strategische agenda bevat voor het beleid van de christelijke kerken." (Michiel Herweijer)

"Een beweging is onderweg, een instituut is gevestigd. [...] Dat zijn de dilemma's waarmee het huidige christendom worstelt. [...] Het denken vanuit deze fundamentele dilemma's en het streven naar evenwicht kan bevrijdend werken en de creativiteit bevorderen."

"Andries Hoogerwerf, emeritus hoogleraar politicologie (Universiteit Twente), schreef een pakkend boek waarin hij de actuele ontwikkelingen van het christendom duidt."

"Het boek is informatief, analyserend en kritisch. Het is geschreven voor een breed publiek dat de snelle erosie van kerkelijkheid wil begrijpen. [...] de auteur geeft een boeiend en verassend overzicht en biedt stof tot nadenken."

"Het christendom, van oorsprong een beweging, is in Nederland nogal verstard tot een verzameling kerkelijke instituten met een overmaat aan hiërarchie, regels en introversie. Het wordt tijd voor meer democratie en gerichtheid op de wereld, een plattere organisatie en minder zeggenschap van theologen. Het oordeel en het advies zijn afkomstig van oud-hoogleraar Andries Hoogerwerf, politicoloog, bestuurskundige en lid van de PKN. In De toekomst van het christendom (het tweede lidwoord is ruim gekozen) schetst en analyseert hij vooral saillante kerkelijke ontwikkelingen in Nederland. Als invalshoek dient een reeks dilemma's, bijvoorbeeld tussen traditie en vernieuwing, interne eenheid en verscheidenheid, leiding en democratie, orthodoxie en vrijzinnigheid. Helder beargumenteert Hoogerwerf dat van elke twee wegen, hier genoemd, te vaak de eerste is en wordt gekozen. Zijn kritiek, hoe scherp ook, wordt doorgaans mild verwoord. Voor de zogeheten top van de PKN gaan de handschoenen even uit, want die heeft 'talloze vrijwilligers' - die de kerk hard nodig heeft - 'uitgerangeerd en gedemotiveerd'. Hoogerwerf heeft niet alleen heel veel relevante onderzoeksgegevens en literatuur doorgewerkt - van Max Weber tot W.H. Velema en van Vestdijk tot Aleid Schilder - hij weet het allemaal ook met precisie en toch bevattelijk te presenteren. Begrippen worden duidelijk afgebakend, definities kritisch toegelicht, populaire misvattingen ('religie herleeft in Nederland') gecorrigeerd en kerken en stromingen vrijwel nooit bekend verondersteld. Met het resultaat kunnen niet alleen meelevende kerkleden (op alle niveaus) en gespreksgroepen hun voordeel doen. Het biedt kennis en enig inzicht aan iedereen die van de kaart van kerkelijk Nederland en de verschuivingen daarin maar een vaag besef heeft en dit om welke reden dan ook betreurt. Anders gezegd: De toekomst van het christendom kan ook de neiging tot desbetreffende borrelpraat merkbaar verminderen."