In alles wat wij denken, voelen en doen is een toekomstverwachting werkzaam. Bij onze plannen en verwachtingen, onze angst en onze hoop, ons vertrouwen en ons wantrouwen spelen beelden over de toekomst mee. Iedere menselijke beslissing houdt een visie op de toekomst in. Maar wat weten we eigenlijk over de toekomst, wat kùnnen we daarover weten? Laten onze voorspellingen ons niet al te vaak in de steek? Prognoses zijn weinig betrouwbaar, maar toch zijn ze een onmisbaar bestanddeel van ons persoonlijk en maatschappelijk leven. Onze visie op de toekomst wordt beïnvloed door de opinies en voorstellingen die zich in onze omgeving doen gelden. Valt daarin een patroon te herkennen dat ons enig houvast kan geven? Wat bedoelen we met woorden als ‘prognose’, ‘economische waarde’, ‘kwaliteit’, ‘bewustzijn’, ‘intuïtie’ of ‘moraal’; woorden die in tal van toekomstverwachtingen voorkomen? Welke vanzelfsprekend lijkende inzichten zitten achter die concepten? En blijven dat altijd dezelfde vanzelfsprekendheden waaraan we nu eenmaal gewend zijn? Is het – bijvoorbeeld – vanzelfsprekend dat de inhoud van ons bewustzijn uitsluitend wordt bepaald door genetisch bepaalde aanleg en door wat wij door onze zintuigen waarnemen ? In dit essay wordt de mogelijkheid overwogen van andere dan technologische vernieuwingen, waardoor de toekomst zal worden bepaald door verandering van een aantal belangrijke concepten, door morele en maatschappelijke innovaties. Sigbert Samson was na een studie chemie werkzaam als research-chemicus in het landbouwkundig onderzoek en in de chemische industrie. Daar specialiseerde hij zich in de beoordeling en de voorbereiding van onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten. Na enkele jaren studie filosofie werd hij als directeur en cursusleider verbonden aan een instituut voor volwassenen-educatie in internaatsverband. Sindsdien publiceert hij over de betekenis van het informatie-concept voor gezondheidszorg, economie en ethiek, met bijzondere aandacht voor aspecten van kwaliteit en zingeving.