De mislukking van een huwelijk is vaak een sluipende aangelegenheid. In de nieuwe roman van Zeruya Shalev besluit een vrouw een abrupt einde te maken aan dat pijnlijke proces, dat wel wat van een langzame vergiftiging heeft. Van de ene dag op de andere verzoekt ze haar man hun woning te verlaten - voorgoed. Zij blijft achter met hun gemeenschappelijk kind en vervalt in getwijfel en getob. Plotseling ziet ze zich geconfronteerd met de angst voor grote eenzaamheid, met neerslachtigheid en met het vreselijke gevoel dat ze haar kind vaderloos heeft gemaakt.

Verwarrend is ook het langzaam doorbrekend besef dat je een persoon met wie je door een kind verbonden bent, nooit helemaal verlaten kunt. Een nieuwe liefde zorgt dan weer voor nieuwe kinderen uit een ander gescheiden huwelijk - en zo maakt de moedige en toch ook onzekere vrouw opeens weer deel uit van een volgend gezin, een hoogst gecompliceerde constructie met veel nieuwe verwachtingen. Het vergt heel wat acrobatische toeren om dat fragiele bouwsel in tact te houden.