Een boek als De verteller hoort op het nachtkastje te liggen, om voor het slapen gaan nog enkele plaatjes door te nemen; en dit is dan nog bescheiden uitgedrukt, want Mulisch vindt alleen die boeken van waarde, waar je op je sterfbed nog wat aan hebt.' - J.H. Donner'Op een vaak vermakelijke manier geeft Mulisch, in talloze parodieën, het gekrioel van gezwets, theorievorming en quasi-wijsheden aan. Maar onder alle ironie en humor schuilt de noodzaak tot praten, vertellen. Allen met vertellen kan de angst voor vernietiging bezworen worden.' - J. Bernlef