Zoals in de politieke wereld de grenzen tussen waarheid en leugens steeds meer worden verdoezeld zo heeft de schrijver Willem M. Roggeman in de roman “De verwoesting van Brussel” de grenzen tussen de concrete werkelijkheid en de verbeelding met opzet uitgewist. Hij beschrijft heel nauwkeurig en waarheidsgetrouw straten en sommige gebouwen in de Europese hoofdstad, maar hij bevolkt deze met verzonnen personages. Sommige gebeurtenissen in deze roman zal de lezer herkennen als overeenstemmend met de vrij recente actualiteit, maar zij worden ervaren door een personage met een intrigerende fantasie die de lezer als een hallucinerende uitbeelding zal ondergaan en die hem verward en geschokt zal achterlaten.