Niet iedereen heeft familie. Soms verliezen we familie vroeg in ons leven en worden wees. Of we beginnen ons leven helemaal alleen, zonder familie. We kunnen ons ook geen deel van onze familie voelen en ervaren er alleen voor te staan. Allemaal situaties die kunnen voelen als een gat in ons hart. Wat we jong moeten ontberen, wordt vaak een sterk verlangen en kan tot een zoektocht leiden, om wat we missen, alsnog te vinden. Ik begon mijn leven zonder moeder en familie, werd afgestaan bij geboorte en kwam na een jaar in een disfunctioneel pleeg- en adoptiegezin dat niet als familie voelde. Lang was ik bezig om ergens te nestelen en mensen te zoeken die wél als familie voelden. Ik geloof dat als je zelf beweegt en je wens oprecht uitspreekt, er verandering mogelijk is. Vanuit die overtuiging startte ik een maatschappelijk project: Het vriendschapsproject. 12 maanden lang ontmoette ik elke week, overal in Nederland, een onbekend mens die zich herkende en iets had met dit gevoelig thema. De verhalen die men vertelde tijdens al deze ontmoetingen, deel ik in dit boek omdat ze kunnen aanzetten tot hoop en daadkracht. Aanvullend licht ik psychosociale thema’s uit die naar voren kwamen, omdat ze van belang zijn om tot vervullende contacten te kunnen komen. Als we open en kwetsbaar durven zijn en bereid zijn te vertrouwen op die ander, dan kan ons sociale leven veranderen en kunnen we isolement doorbreken. We kunnen met vrienden een zelfgekozen familie bouwen, waar we ons begrepen, gezien en geliefd voelen. Wat daar allemaal bij komt kijken en hoe iedereen een eigen manier heeft om dat universele verlangen te vervullen, is de rode draad in dit boek.