Voor de Samaritaanse vrouwen uit de vallei van Sichar is de waterput niet alleen een bron van water, maar ook een van vreugde - het is de plaats waar ze elkaar ontmoeten, samen lachen en verhalen vertellen. Maar dat geldt niet voor Mara en haar familie. Omdat haar moeder Nava in het dorp bekendstaat als een losbandige vrouw moeten Mara en haar broertje Asher elke dag weer vechten tegen de honger, terwijl ze door de andere dorpelingen met de nek worden aangekeken.