In 1972 verhuisde stadsmens Herman Pieter de Boer van Amsterdam naar het markante, enigszins geheimzinnige dorp Giethoorn. Die overgang bracht bij hem zo'n cultuurschok teweeg, dat hij verhalen ging schrijven in een stijl die nog niet bestond: ultrakort, in heldere taal, soms lieflijk, soms kluchtig boers, dan weer spookachtig, vaak met een ondertoon van erotiek.De bundel bevat vijfenzeventig volstrekt unieke verhalen, die zich voor het merendeel op het platteland afspelen en waarin het wemelt van vreemde wendingen, verrassende pointes en ongewone taferelen. Voor de bestaande fans een uiterst plezierige herbeleving en voor een nieuw lezerspubliek een verrassende kennismaking met de meester van de literaire korte baan. Hoewel bijna vijfenveertig jaar geleden geschreven, staan de vertellingen nog altijd recht overeind, mede dankzij de tijdloze humor van De Boer.*Biografie Herman Pieter de Boer *Herman Pieter de Boer (1928-2014) schreef voor toneel, radio en televisie, was novellist, columnist, dichter, romancier en één van Nederlands bekendste tekstdichters. Hij schreef honderden liedjes, waaronder het onevenaarbare *Laat me* (voor Ramses Shaffy) en de hit *Annabel* (voor Hans de Booij). Ook *Ik heb zo waanzinnig gedroomd *en *Op een onbewoond eiland* (bekroond als het beste Kinderen voor kinderenlied ooit) vloeiden uit zijn pen. Tevens publiceerde hij ongeveer vijfhonderd korte verhalen in diverse bundels, waarmee hij in de jaren zeventig furore maakte. Vanaf zijn debuut *De vrouw in het maanlicht* (1973) staat hij bekend als 'meesterverteller van de literaire korte baan'. Zijn verhalen zijn vaak geheimzinnig en griezelig, met een ondertoon van erotiek.