Een groot, oud huis vlak bij de Duitse grens, waar het landschap weidser wordt. Een vader, moeder en hun dochter Lola zijn daar volkomen gelukkig. Dan komt een tweede gezin bij hen wonen. Markus Romeyn is een man met daadkracht en duidelijke idealen over hoe het leven geleefd moet worden. Over zelfverbouwd voedsel, het gebruik van windkracht en over de opvoeding van de kinderen. Hij gaat meteen aan de slag. De moestuin is een rommeltje en het oude huis heeft dringend onderhoud nodig.

Met adembenemende precisie vertelt Mariëtte Haveman hoe Lola en haar familie langzaam in de ban komen van een nieuwe levensstijl. Hoe verleidelijk het kan zijn je oordeelsvermogen af te staan aan een charismatische leider. Hoe radicale oplossingen in de plaats komen van realistische doelen. En waarom houden juist de vrouwen het vol, dit zogenaamd betere leven, zelfs als zij hun kinderen daarvoor in de steek moeten laten? Het is vooral deze pijnlijke vraag die dochter Lola jaren later nog steeds dwarszit.