Am neemt je mee tijdens een groepssessie in de psychiatrie. Indringend vertelt ze over haar beklemmende moeder. Een explosief romandebuut: het vrouwelijke antwoord op Cliënt E. Busken.Emma van Hooff sleurt je mee op het meedogenloze ritme van Am, een jonge vrouw die is opgesloten in een psychiatrische inrichting. Tijdens een groepssessie met de andere patiënten daalt ze af naar haar verleden. Am wil maar één ding: de lezer ervan overtuigen dat niet zij, maar haar moeder op haar stoel in de kring thuishoort. Met grote vaart neemt ze ons mee in haar monoloog over een moeder die haar dochter zo klein mogelijk wil houden, haar geen enkele vrijheid gunt. Maar is Am wel te vertrouwen als verteller?
Recensies
‘De waanzinpartituur is een waanzinnige, lyrische roman.’ - De Boekenkrant
Jurgen Timmermans — Boekenkrant — 30 april 2026
Van Hooff trekt de lezer steeds dieper de waanzin in.’
Lotte Krakers — De Volkskrant — 31 januari 2026
‘Een roman die onder je huid kruipt.’
Elle — 28 februari 2026
‘Ontzettend spannende roman.’
Nouveau — 28 februari 2026
‘De waanzinpartituur voelt als het begin van een vlammend schrijverschap. [Waardering 4 ballen]’
Thomas de Veen — NRC — 17 april 2026
‘Door het verhaal van Am te kruiden met onverwachte beelden, kleuren en geluiden schreef Emma van Hooff een overtuigende partituur van de waanzin.’ - De Standaard
Bert van Raemdonck — De Standaard — 14 maart 2026
'De zinnen (…) zijn energiek, associatief en beeldend - waaraan af te lezen valt dat Van Hooff eerder poëzie schreef.'
Am neemt je mee tijdens een groepssessie in de psychiatrie. Indringend vertelt ze over haar beklemmende moeder. Een explosief romandebuut: het vrouwelijke antwoord op Cliënt E. Busken.Emma van Hooff sleurt je mee op het meedogenloze ritme van Am, een jonge vrouw die is opgesloten in een psychiatrische inrichting. Tijdens een groepssessie met de andere patiënten daalt ze af naar haar verleden. Am wil maar één ding: de lezer ervan overtuigen dat niet zij, maar haar moeder op haar stoel in de kring thuishoort. Met grote vaart neemt ze ons mee in haar monoloog over een moeder die haar dochter zo klein mogelijk wil houden, haar geen enkele vrijheid gunt. Maar is Am wel te vertrouwen als verteller?
Recensies
‘De waanzinpartituur is een waanzinnige, lyrische roman.’ - De Boekenkrant
Jurgen Timmermans — Boekenkrant — 30 april 2026 ·
Van Hooff trekt de lezer steeds dieper de waanzin in.’
Lotte Krakers — De Volkskrant — 31 januari 2026
‘Een roman die onder je huid kruipt.’
Elle — 28 februari 2026
‘Ontzettend spannende roman.’
Nouveau — 28 februari 2026
‘De waanzinpartituur voelt als het begin van een vlammend schrijverschap. [Waardering 4 ballen]’
Thomas de Veen — NRC — 17 april 2026
‘Door het verhaal van Am te kruiden met onverwachte beelden, kleuren en geluiden schreef Emma van Hooff een overtuigende partituur van de waanzin.’ - De Standaard
Bert van Raemdonck — De Standaard — 14 maart 2026
'De zinnen (…) zijn energiek, associatief en beeldend - waaraan af te lezen valt dat Van Hooff eerder poëzie schreef.'
NSTC 501631602 · CB-relatie 7086694 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.