Uit verbondenheid met gedetineerden is Ger Willems na drie jaar en vier maanden en meerdere epileptische aanvallen, met de hulp van dierbare goede vrienden, met het uitgeven van zijn derde boek gestart. Zijn doel is bereikt, ondanks zijn verlamde linkerlichaamshelft. Mede hierdoor heeft hij geen zelfmoordneigingen meer en heeft hij zich vrijwillig zeven uur lang in de isoleercel laten opsluiten met het doel om de emoties van gevangenen te ervaren. Want  ook hij is tot levenslang veroordeeld... in zijn eigen lichaam.