Honderden, nee duizenden foto s had Merlingemaakt om ze te kunnen tonen aan dezeurpieten die de Betuwelijn, de metro inAmsterdam, de tram in Leiden niet doorhun achtertuin wilden hebben. Hun achtertuin?De enkeling die in dergelijke gebiedendaadwerkelijk onder de vooruitgang leed,verdiende inderdaad een groot stadspark.Maar waarom zaten al die anderen toch ineen comfortabele leunstoel op de dwarsliggersonder de rails naar een gezamenlijketoekomst? Gezeten burgerschap als barrièretegen een profijtelijker leven voor de onderklasse?Actievoeren voor een betere werelddie niet bij jezelf begint?Elco Brinkman is een Bekende Nederlanderdie, naar hij zelf zegt, een tweedeleven ontving na een ernstige ziekte.Bovendien leeft hij verschillende levensin tal van bestuurlijke functies in maatschappij,bedrijfsleven en politiek. Dezeonuitputtelijke bron van persoonlijke enzakelijke ervaringen vormt de basis voorDe wederopstanding, een grootse parabelvan het moderne stadsleven.Merlin Steinckolenbrander, alter egovan de auteur, is als stedenbouwkundigegeestdriftig betrokken bij de politieke enmaatschappelijke gebeurtenissen van zijndagen. Tijdens het ontwerpen en bouwenvan kerken en woonhuizen, fabrieksloodsenen schoolgebouwen vertelt hij aanstekelijkover de humeuren, vooroordelen,gewoonten, ambities en bezwaren vanpolitici, bestuurders, bewoners en gebruikersvan zijn creaties.De wederopstanding is een associatieve enanekdotische vertelling over het hedendaagseNederland, in het perspectief vande eeuwige maatschappelijke en politiekestrijd tussen de elites en het volk, overgoed noch kwaad, mooi en lelijk, ouderwetsof avant-garde, korte dan wel langetermijn. Brinkman gebruikt de periodevan zijn eigen ziekbed als een opbeurendemetafoor voor de toestand waarin naarzijn oordeel het aanzien van stad en landverkeerde én verkeert.