Gedurende meer dan tweeduizend jaar hebben Chinesedaoïsten zich teruggetrokken uit het dagelijks levenom zich in stilte als kluizenaar te wijden aan geestelijkerust, onthechting en eenvoud. Hun aandeel in degeschiedenis lijkt marginaal, maar is dat allerminst.Talrijke keizers deden een beroep op de ‘verhevenheren’ omdat uit hun teruggetrokken levenshoudingeen sterk commentaar op het ambtelijk apparaat spraken zij door hun weigering een bestuurlijke rol op zich tenemen boven de massa uitstaken.
Hun overtuiging dat wuwei (‘niet-ingrijpen’, zichbevrijden van door van buiten opgedrongen motiveringen)leidend dient te zijn in het leven inspireert nogsteeds. En de grote thema’s die hen bezighielden –bijvoorbeeld: hoe bewaar ik mijn integriteit en autonomiein een wereld die van elk individu totale inzetbaarheideist – hebben na al die eeuwen niets aan actualiteitingeboet.
Jan De Meyer duidt de levens van talrijke van dezeanachoreten en vertaalde klassieke teksten over hunleven in afgelegen bergen en grotten, wat leidt tot diepzinnigekennis van een fenomeen dat in een overvollewereld die iedere dag nieuwe prangende kwesties lijktop te werpen alleen maar relevanter wordt.