`De wereld op kruishoogte gaat over een kleine vrouw met een (bot)groeistoornis, die heet achondroplasie. Ik ben niet groter geworden dan 1.30 m. Daar gaat het boek over: dat het bij tijd en wijle knap lastig was/is en dat mijn leven nou niet altijd even gemakkelijk was.Het is een weergave van belevenissen en ervaringen en het leren leven met een handicap. Want zo ervaar ik dat wel. Met het anders bevonden worden. Daar steeds (vooral op straat) op gewezen worden, zodat je je vanzelf wel ánders moet gaan voelen. Dat kan leiden tot een gevoel van verlatenheid. Ik heb geprobeerd om mijn eenzaamheid om te zetten in creativiteit, schrijven, humor, positief denken, veel lezen, je vrij, uniek, bijzonder, origineel en niet gebonden voelen.Op de een of andere manier kwam ik de juiste mensen tegen op het juiste moment. Ik ben ze nog steeds oprecht dank verschuldigd.Anneke (Anna M.) van Santen.'Mijn eerste boek. Het gaat over mij.Anderen komen er in voor. Een aantal van hen zeer herkenbaar. Toch ga ik voor mijn gevoel integer met ze om. Het is niet de bedoeling dat er (voor)oordelen worden gegeven. Of anders-zins. Het is een weergave - de mijne! - van belevenissen, herinneringen en ervaringen als kleine volwassen vrouw van ongeveer 1 meter 30.Het gaat ook over leren leven met een handicap. Met het anders bevonden worden. Daar voortdurend op worden gewezen, zodat je je op den duur wel bijna anders moét voelen.Dit kan leiden tot een gevoel van verlatenheid. Ik heb geprobeerd dit gevoel om te zetten in: me uniek voelen, bijzonder, origineel en mijn eenzaamheid om te zetten in een positief gevoel. Dit lukt me niet altijd.Op de een of andere manier kwam ik de juiste mensen tegen op het juiste moment.´