Louis Tobback is 74 jaar en is sinds 14 oktober 2012 de oude en nieuwe burgemeestervan Leuven, waar hij al 18 jaar aan de macht is. Met auteur van dienst Kris Hoflack discussieerde hij het voorbije jaar urenlang over Leuven en de samenleving, en dat leverde een merkwaardig boek op. Over zatte studenten, maar vooral over de toekomst van ons pensioen. Over toogstrateeg Karel De Gucht, maar vooral over de nog veel grotere flamingant Bart De Wever. Over de toekomst van de monarchie, maar ook over die 'belachelijke' vrijmetselaars. Over de Vlaamse media die minder voorstellen dan in om het even welke bananenrepubliek, maar ook over Bruno, zijn liefde voor de universiteit en zijn afkeer van het middelmatige Vlaamse bestuur. Over asiel en migratie, maar helaas ook over de gruwelijke busramp in Sierre.Tobback gaat geen enkel moeilijk onderwerp uit de weg. De minister van staat is een scherpzinnige observator van wat er in Vlaanderen fout loopt en hoe dat beter kan. De keizer van Leuven en de éminence grise van de Vlaamse socialisten wil een allerlaatstekeer schitteren voor hij zich defnitief terugtrekt uit de politiek.Bevrijd van alle druk en onthecht zegt hij waar het op staat. Hij kan dat als geen ander. En daarbij mag er zeker gelachen worden.Zijn memoires wil hij nooit schrijven, maar dit is hét politieke testament van de grootste naoorlogse socialist van Vlaanderen.