
De wetenschap van de huisarts
Ook verkrijgbaar als
UvA oratie Geneeskunde van 25 november 2011
Internationaal vergelijkend onderzoek laat zien dat een sterke huisartsgeneeskundige discipline zorgt voor een verhoging van de kwaliteit en doelmatigheid van de gezondheidszorg.
De volgende kenmerken van de huisarts zijn hiervoor verantwoordelijk: onbeperkte toegankelijkheid, een poortwachtersrol, persoonlijke continuïteit en persoonsgerichte oriëntatie. In het klassieke spreekuur zijn al deze kenmerken zichtbaar. De basis voor een goed spreekuur wordt gevormd door effectieve diagnostiek. Daarom zien we deze kenmerken ook terug in wetenschappelijk onderzoek naar de diagnostiek van de huisarts.
Dit onderzoek dient plaats te vinden binnen de huisartspraktijk, omdat het profiel en de hulpvragen van patiënten bij de huisarts verschilt van die in andere echelons. Huisartsen kunnen hierdoor niet zomaar resultaten van wetenschappelijk onderzoek onder patiënten in een ander echelon overnemen. En wat geldt voor onderzoek, geldt ook voor onderwijs.
- Henk van Weert is hoogleraar Huisartsgeneeskunde aan het Academisch Medisch Centrum aan de Universiteit van Amsterdam. Daarvoor was hij ruim twintig jaar huisarts en redactielid van een aantal wetenschappelijke tijdschriften; gedurende drie jaar was hij hoofdredacteur van 'Huisarts en Wetenschap', het wetenschappelijk tijdschrift van het Nederlands Huisartsen Genootschap.
Internationaal vergelijkend onderzoek laat zien dat een sterke huisartsgeneeskundige discipline zorgt voor een verhoging van de kwaliteit en doelmatigheid van de gezondheidszorg.
De volgende kenmerken van de huisarts zijn hiervoor verantwoordelijk: onbeperkte toegankelijkheid, een poortwachtersrol, persoonlijke continuïteit en persoonsgerichte oriëntatie. In het klassieke spreekuur zijn al deze kenmerken zichtbaar. De basis voor een goed spreekuur wordt gevormd door effectieve diagnostiek. Daarom zien we deze kenmerken ook terug in wetenschappelijk onderzoek naar de diagnostiek van de huisarts.
Dit onderzoek dient plaats te vinden binnen de huisartspraktijk, omdat het profiel en de hulpvragen van patiënten bij de huisarts verschilt van die in andere echelons. Huisartsen kunnen hierdoor niet zomaar resultaten van wetenschappelijk onderzoek onder patiënten in een ander echelon overnemen. En wat geldt voor onderzoek, geldt ook voor onderwijs.
- Henk van Weert is hoogleraar Huisartsgeneeskunde aan het Academisch Medisch Centrum aan de Universiteit van Amsterdam. Daarvoor was hij ruim twintig jaar huisarts en redactielid van een aantal wetenschappelijke tijdschriften; gedurende drie jaar was hij hoofdredacteur van 'Huisarts en Wetenschap', het wetenschappelijk tijdschrift van het Nederlands Huisartsen Genootschap.
In het kort
ISBN-13
9789048516674
Uitgever
Verschenen
6 maart 2012
Imprint
Bibliografisch
ISBN-139789048516674
SerieVOR Geneeskunde — deel 421
Editie1
TaalNederlands dut
Pagina’s24
GeïllustreerdNee
Uitgave
UitgeverAmsterdam University Press
ImprintVossiuspers UvA
CB-relatie-id7400597
Verschenen6 maart 2012
StatusOnbekend 00
Vorm & inhoud
ProductvormE-book ED
VormdetailE107 PDF
SamenstellingPakket (meerdelig)
Beveiliging e-bookGeen 00
Classificatie
NUR (hoofd)Geneeskunde algemeen 870
NUR (alle)870 Geneeskunde algemeen
Medewerkers
Auteur A01Henk van Weert
Herkomst
Werk-id (NSTC)500101625
MeldingBevestigd bij publicatie 03
Bijgewerkt6 augustus 2026
Lijkt op dit boek

Wordt de patient er beter van?

Wordt de patiënt er beter van?

Leerboek huisartsgeneeskunde

De huisartsmethode

Zo werkt de huisartsenzorg

Huisartsgeneeskunde in het nieuwe zorgstelsel

Meer lijn in de eerstelijn

Opleiding huisartsgeneeskunde

Werken aan kwaliteit in de huisartsenpraktijk

Van dorpsdokter tot hoogleraar
NSTC 500101625 · CB-relatie 7400597 · Bijgewerkt 6 augustus 2026