In De wolf in mij zet Vera haar strijd met haar eetstoornis op een realistische en begrijpelijke manier neer. Daaraan heeft ze ook een erg originele draai gegeven door met het engeltje en duiveltje aan te geven hoe het had kunnen zijn en hoe het daadwerkelijk is geweest. Zo ontstaat een duidelijk beeld over hoe de eetstoornis haar leven heeft beïnvloed. De zelfreflectie die daarin naar voren komt, is groot. Ze haalt de kracht van een wolf in zichzelf naar boven om een einde te kunnen maken aan haar eetstoornis. Zo kan ze weer in gezondheid leven en genieten. Bovenal wil ze duidelijkheid voor haarzelf en anderen met dit verhaal. Geen leugens meer, maar dit is haar waarheid.