Charl heeft al een bewogen leven achter de rug als hij besluit in Friesland een zelfvoorzienend bestaan op te bouwen. Hij krijgt er de bijnaam van wonderman. Die periode komt ten einde als zijn ziekte van Parkinson verergert. Hij heeft last van wanen en hallucinaties. Na meermalen in verwarde toestand te zijn aangetroffen, zegt de arts dat het niet langer verantwoord is dat hij op zichzelf blijft wonen. Hij kan zijn eigen levenswijze, die hij met hand en tand heeft verdedigd tegen de consumptiemaatschappij, niet langer voortzetten. Hij wordt 'lijdend voorwerp' van zorg in een maatschappij die hij zijn leven lang heeft verworpen. Die cultuurclash leidt ertoe dat hij dement wordt verklaard en in een verpleeghuis opgenomen, waar hij zijn visie staande houdt. Zijn gehoor en gezichtsvermogen gaan achteruit en het wordt steeds moeilijker een gesprek met hem aan te gaan. Zelf aan het woord blijven lukt hem echter nog steeds goed. Een psychologisch onderzoek wijst uit dat hij niet dement is. In dit deel wordt Charl onverwacht met twee vrienden geconfronteerd.