Terug naar de jaren ’50 in Arcen, Noord-Limburg. In 39 korte verhalen vertelt Wiel Hegger hoe hij na de oorlog met zijn vier broers en vier zussen opgroeide op de Jânböors hoeve. Met milde humor verhaalt hij over de geschiedenis van zijn familie, de angst van zijn moeder voor donder en bliksem, het maandelijkse biechtgebeuren, en zijn bedevaart naar Amsterdam. En niet te vergeten: zijn pech bij de meisjes en zijn lijdensweg naar het eindexamen. De titel van deze verhalenbundel verwijst naar zijn meest dierbare herinnering: de eindeloze ballades die zijn vader Jânböors Sjeng altijd zong tijdens het werken op de boerderij.