In zijn jeugd was terrorisme het enige wat Zak Ebrahim kende. Hij was nog maar zeven toen zijn vader, El-Sayyid Nosair, op 5 november 1990 de leider van de Joodse Defensie Liga neerschoot. Vanuit de gevangenis plande Nosair de bomaanslag op het World Trade Center in 1993. In een van zijn befaamde videoboodschappen riep Osama bin Laden de wereld op om 'El-Sayyid Nosair te gedenken'. Nadat zijn vader in de gevangenis was beland, verhuisde het gezin vaak en op alle verschillende scholen werd het nieuwe jongetje vaak gepest en uitgesloten. Ondanks de fanatieke overtuigingen van zijn geradicaliseerde vader en ooms, hield Ebrahim altijd het gevoel dat er iets niet klopte. Hoewel Ebrahim tijdens zijn jeugd aan een gewelddadige, intolerante ideologie werd blootgesteld, radicaliseerde hij niet.In dit boek bestrijdt hij de mythe dat terrorisme een uitgemaakte zaak is voor mensen die met haat zijn geïndoctrineerd. Aan de hand van zijn eigen opmerkelijke geschiedenis laat hij zien dat haat altijd een kwestie van keuze is - zoals ook tolerantie dat is. Zijn oorspronkelijke, urgente boodschap is helder, baanbrekend en essentieel voor de huidige discussie over terrorisme.