De titel van dit eerste deel van "De Al-qaedaconnectie" zegt eigenlijk al precies waar het over gaat. Het is het eerste deel in een serie die iets te maken heeft met terrorisme vanuit een hoek die zichzelf identificeert met het islamitische geloof. In het begin van het boek worden we voorgesteld aan een aantal personen die je daardoor als hoofdpersoon aanneemt, maar iets verder wordt een bijfiguur geïntroduceerd. Deze bijfiguur, Cas van Daelen, blijkt echter de hoofdpersoon. Cas is een jonge analist die deel is van het NCTB (Nationale Coördinator Terroristenbestrijding) en krijgt van zijn baas Wiebe de opdracht onderzoek te doen naar Islamisering en te beoordelen of dit een bedreiging is. Toevallig ontmoet hij rond diezelfde tijd Rehjana (geboren Corrie), een Hollandse meid die zich tot de islam heeft bekeerd. Hij heeft veel aan deze ontmoeting, ze kan hem bijscholen over de islam, waarbij de lezer gelijk ook het een en ander leert over de religie waarover iedereen wel een mening lijkt te hebben, maar slechts een minderheid enige kennis. En ook privé, want hij wordt verliefd op haar. Dat lijkt wederzijds, al staan de geloofsregels een al te ontstuimige liefdesrelatie in de weg. Terwijl hij de islamisering onderzoekt, komt Cas in contact met een professor van de politie-academie, die stelt dat een paar toevallige ongelukken die verspreid over de wereld plaatsvonden met elkaar samenhangen en wel dat het opzet van Al Qaeda is. Een hersenspinsel, dat gaandeweg toch meer waarheid blijkt te bevatten. Al-Qaeda bereidt een gigantische actie voor, waar 9/11 bij in het niet valt. Lastig voor Cas, omdat hij als analist onderzoek doet naar de dreiging van de islam, terwijl zijn contact met Rehjana iets anders zegt. En dan weet ze niet eens wat voor werk hij eigenlijk doet. "De Al-Qaedaconnectie" begint wat mat. Echt spannend is het niet, en de theoriën die aan Cas worden voorgelegd zijn uitermate vergezocht. Niet onmogelijk, vast niet, maar desalniettemin, gezocht. Wat verder wat irriteert is dat Österberg ons zo graag inzicht in de denkwereld van zijn personages wil geven dat hij het té expliciet maakt. Natuurlijk wil Cas uiteindelijk met Rehjana naar bed, maar dat snappen we ook wel zonder de expliciete toespelingen hierop. Wat dat betreft heeft het personage Rehjana meer diepte. Zij heeft meer wat je als lezer zelf moet invullen, waardoor je haar meer tot "je eigen personage" kunt maken. Ondanks deze bedenkingen betrap ik mezelf er toch steeds meer op dat ik wil weten hoe dit boek afloopt. En natuurlijk, het is een serie, dus je moet een cliffhanger hebben, maar gelukkig is de "knip" die Österberg in het verhaal aanbrengt een natuurlijke, waardoor je geen ontevreden gevoel hebt als je het boek weglegt. En ja, het maakt toch dat je het volgende deel, dat in juni 2014 verschijnt, wilt lezen. Dat tweede deel zal een heel ander boek zijn dan het eerste, dat kan gezien de ontwikkelingen niet anders. Ik vermoed zelfs dat het tweede deel een stuk interessanter gaat worden. Dus over een paar maanden zit ik weer met Rolf Österberg op schoot. Waardering: 7/10