In de jaren 1706-1712 voerden de Amsterdamse kunstliefhebber-taalkundige Lambert ten Kate en de Haagse schilder Hendrik van Limborch een intensieve correspondentie, die grotendeels wordt bewaard in het Rijksprentenkabinet te Amsterdam.Het doel van de correspondentie was een 'wiskonsige', kwantificeerbare methode te ontwikkelen voor het uitvoeren van kunstwerken. De pogingen tot het bereiken van een wetenschappelijke aanpak zijn terug te voeren op invloed van het Newtonisme als een bijzonder vroege vorm van de gematigde Verlichting in Nederland. De uitgave omvat twee delen, het ene met de tekst van alle brieven en kladaantekeningen in diplomatische editie, het andere met het commentaar en een appendix met de kunsttheoretische geschriften van Ten Kate en Jakob Christoph Le Blon.