Richard Willemse schrijft (maatschappij)kritische, soms persoonlijke en vaak vrijheid gerelateerde gedichten. Hij schudt wakker en bespreekt waarheden, onzekerheden, liefdeloosheid, zekerheden, de regels en andere ‘leugens’.Soms autobiografisch en liefst niet hype of politiek gericht. Ondanks de hedendaagse opgedrongen ‘identiteit en hokjes obsessie’ zijn deze ‘meningen’ niet makkelijk onder één noemer te scharen.De schrijfstijl is niet oubollig en niet modern, maar eerder tijdloos. Richard heeft een rijmdwang, klemtoon-fixatie en een obsessieve neiging tot cadans. Hij speelt met taal en is eigengereid. Geen ingewikkelde woorden en zinnen of ellenlange gedichten.Klagen, prikkelen, van hem afschrijven en aanstippen staan voorop in zijn gedichten. Net als hoop, positiviteit, eenheid en liefde. Lees mee over het doorprikken van ‘de gekte’ waar we in leven.