Niemand zal op het idee komen de abdij van Rolduc te beschouwen als het centrum van Limburg. Toch was dat in de twaalfde en dertiende eeuw het geval. In deze tijd konden niet alleen steden 'hoofdstad' zijn van een staat, maar ook bepaalde instellingen met hun gebouwencomplexen, zoals abdijen. Deze status van 'hoofdstad' of 'caput regni' van een kerkelijk complex was vaak mede gebaseeerd op de functie van dynastieke begraafplaats. De grafkerk van de hertogen van Limburg was de abdijkerk van Rolduc. Dat uitte zich in heel bijzondere architectonische elementen, zoals een Lombardisch pseudotransept en de aanwezigheid van een klaverbladcrypte die niet, zoals altijd gedacht, aan het begin van de twaalfde eeuw werd gebouwd, maar pas in de jaren twintig van de dertiende.