"Dit boek laat zien hoe Chinese, Creools-Surinaamse en Marokkaanse vaders denken over vaderschap en wat zij daar in de praktijk aan doen.

Voor Marokkaanse vaders blijkt de rol van hoofdkostwinner het meest vanzelf­sprekend. Zij dragen minder bij aan gezinstaken dan Chinese en Creoolse (inwonende) vaders. Als opvoeders staan de Creoolse vaders het dichtst bij hun kinderen – als zij betrokken zijn. De betrokken­heid van Chinese en Marokkaanse vaders uit zich meer in hun optreden als moreel leidsman van het gezin. Binnen de drie etnische groepen is de diversiteit in vaderschapsrollen echter vaak even groot als tussen de groepen. De hoger opgeleiden en de vaders van de jongere generatie stellen zich doorgaans actiever en opener op.
Met Nederlandse vaders hebben de allochtone vaders gemeen dat zij graag meer tijd en aandacht aan hun kinderen besteden dan zij nu doen. Wat hen belemmert loopt daarbij uiteen; de Chinezen speelt vooral de hoge werkdruk parten, bij de Creolen en Marokkanen is het de cultuur van mannelijkheid en de neiging van hun vrouwen om de regie te behouden. Niettemin raken ook allochtone vaders nauwer betrokken bij de opvoeding van de kinderen en hun behoefte aan ondersteuning neemt daarbij toe. "