'Write one yourself, you fuckin' Scotsman.' Dat zijn misschien wel de exacte woorden van Irene, de echtgenote van Quintin Jardine, toen hij nog maar eens zijn beklag deed over een boek dat hij aan het lezen was. Irene is intussen gestorven, maar Jardine schrijft nog altijd. Misschien om zijn tweede vrouw het geklaag over andermans boeken te besparen. In ieder geval heeft Jardine sinds 1993 maar liefst zevenentwintig (27) thrillers geschreven, wat hem zo'n beetje de Aspe of Baantjer van de Highlands maakt. Met Dodelijke valstrik boort Jardine dankzij de kersverse crime-uitgeverij Verbum nu ook de Nederlandstalige markt aan. Dodelijke valstrik is nummer 17 in een reeks rond de Edinburghse politieman Bob Skinner. Zo laat invallen heeft zijn nadelen. Alle personages hebben al een lange geschiedenis achter de rug voor ze hier opduiken. Jardine blikt er graag af en toe op terug. Weet je nog dat Maggie Rose, de vrouw van Stevie Steele, eerst getrouwd was met commissaris McGuire, maar dat die haar liet zitten om met zijn eigen nicht te trouwen? En weet je nog dat Vreselijke Drama van vorig jaar? Natuurlijk weet de aangesprokene dat nog: hij was er zelf bij. Waarom dat alles dan nog te pas en te onpas besproken wordt, is een raadsel. Bovendien kijkt Jardine ook naar de toekomst. Aangezien zowat iedereen in dit boek in hetzelfde politiekorps werkt, gaat het dan vooral over postjes. Want de hoofdcommissaris gaat binnen een jaar met pensioen, en dan volgt Bob Skinner hem vast op, als het tenminste niet Andy Martin wordt, maar dan komt Maggie Rose zeker in aanmerking voor promotie, want dan is ze uit de weg van Brian Mackie. En dan komt er ook nog een job vrij in fuckin' Fyfe! Vermoeiende mensen, die Schotten. Het lijkt wel een soap. In The Bold and the Beautiful ben je binnen het half uur weer helemaal mee, bij Skinner loopt het net iets lastiger. Het verhaal dan: een jonge kunstenares wordt dood aangetroffen op het strand, op dezelfde manier vermoord en achtergelaten als een andere jonge kunstenares een maand eerder. Misschien een overijverige kunstcriticus? Of toch een seriemoordenaar? Het tweede slachtoffer blijkt de dochter te zijn van een van Engelands rijkste mannen, Davor Boras, een uitgeweken Bosniër. Heeft hij er iets mee te maken? Stevie Steele is de inspecteur van dienst die het mag uitzoeken. Enkele haperende dialogen, een ietwat lastig invallen in een ver gevorderde reeks, maar verder een goede misdaadroman over een vermeende seriemoordenaar. En al is hij zelf nauwelijks een kwart boek in beeld: Bob Skinner drukt zijn stempel.