De zaterdag verliep in een nog niet eerder geëvenaarde stilte. In de ochtend zette Olvert thee en prikte hij voor zijn ontbijt de laatste pruimen uit het zuur. Hij had redelijk geslapen. In de farmacie vijzelde hij kool met een tablet coffeïne. Het weer was beter, maar het leek nog steeds of er een dondergod tussen de wolken hing. Vanuit het raam zag hij een tak uit de kastanjeboom afbreken. Hij sloot de deuren en dweilde het huis van onder tot boven. Zijn vogeltje kon zo maar elk moment thuiskomen. Op zo’n moment ging er niets boven een fris huis. Dat zou ze wel waarderen. Eigenlijk zou hij nog bloemen moeten gaan kopen, maar daar kon hij de energie vandaag niet voor opbrengen. Nadia kwam die dag niet en op zondag was Olvert tevergeefs naar het station geweest om van de dienstregeling zijn eigen spoorboek te breien. Er leken alleen maar treinen te vertrekken… Dokterspost speelt rond 1870 in Nederland, Duitsland en Oostenrijk rond de thema’s verval, onschuld, liefde en bovenal de onmacht die in elk mens schuil gaat.