Dolf Breetvelt (1892-1975) bouwde voor de oorlog in Indië een grote naam op als kunstschilder. Hij wist Indische thema's op een moderne, geheel eigen wijze weer te geven. Met zijn surrealistisch werk sloot Breetvelt, evenals Ouborg, bij de avant garde in Europa aan.
Reizen door Azië en Afrika wakkerden zijn belangstelling aan voor wat men toen primitieve kunst noemde, en daarmee voor de abstractie. Terug in Nederland ging Breetvelt na de oorlog abstract werken. Op exposities in het Stedelijk hingen zijn schilderijen broederlijk naast die van Karel Appel. Door het publicitaire geweld van de Cobra-beweging zijn Vrij Beeldende kunstenaars als Breetvelt enigszins in de vergetelheid geraakt. Dit boek maakt duidelijk hoe onterecht dat is. Zijn kleurrijke schilderijen en gedurfde beelden in tropisch hout hebben niets aan kracht ingeboet.
In deze publicatie zijn voor het eerst zowel het Indische figuratieve werk alsook de Nederlandse abstracte kunstwerken bijeengebracht.