De oorsprong van de Domaniale Mijn ligt bij de Franse gouvernementsmijnen van Rolduc. Na de aftocht van de Fransen vielen de kolenmijnen toe aan de Nederlandse Staat, die de pacht in 1846 overdroeg aan de particuliere Aken-Maastrichtsche Spoorweg-Maatschappij. Rond 1920 slaagde zakenman Willem van der Vorm erin de meerderheid van de aandelen in handen te krijgen, wat leidde tot de oprichting van de N.V. Domaniale Mijn Maatschappij. Begin jaren zestig kwam de klad in de steenkolenmijnbouw. De relatief lage olieprijs, de concurrentie van aardgas en Amerikaanse kolen, en riante subsidies in de andere lidstaten van de EGKS maakten het voor de Nederlandse mijnbedrijven steeds moeilijker om nog rendabel te kunnen produceren. Na veertig jaar van ups en downs zag de exploitant geen brood meer in de verliesgevende steenkolenwinning. In 1966 werd de pachtovereenkomst ontbonden en kwam de exploitatie terug in handen van de Staat. Drie jaar later sloot de mijn voorgoed haar poorten.Dit boek is een compilatie van de eerder verschenen delen 'De Domaniale Mijn in Beeld', 'Van Feierschicht tot Vrije zaterdag' en 'Honderd jaar kolenwinning in Kerkrade'.